Naast olieverfschilderijen vinden mijn verhalen een weg in houtdrukken, boekobjecten en pasteltekeningen.
Recente schilderijen.
Mijn schilderijen laat zich niet van te voren bedenken. Ik breng gevoelsmatig
kleurvlakken en structuren in dunne laagjes olieverf aan die ik intuïtief
volg en verander. Het schilderij begint zichzelf te vertellen, maar ik
weet nog niet welke kant het op zal gaan. Zo ontstaat een veld waar langzaam
beelden in te voorschijn komen. Pas in een later stadium ontvouwt zich
het wezenlijke van het onderwerp.
De uiteindelijke voorstelling geeft een beleving van archetypische symbolen, mythologische figuren en dromen weer in geabstraheerde en fantasierijke vormen. Ze roepen voor mij een wereld van herkenning op en werken als spiegel. Zo binnen zo buiten.
Hierbij volgt de kleur wit me op de voet. Als heldere noot, maar vooral als een transparante extra ruimtegevende dimensie. Alsof de wereld daar eindeloos verder gaat. Deze uitdaging krijgt in elke schilderperiode weer een ander accent.
Houtdrukken
Houtdrukken maken, letters zetten: het heeft iets ambachtelijks, een eindeloos
herhalen van dezelfde handelingen. Je hoofd wordt leeg en je dringt door
tot een moment waarop alles, incluis jezelf, samensmelt. Dan kan je datgene
wat achter het idee zit te voorschijn laten komen.
De essentie van mijn houtdrukken worden bepaald door de nerven van het
hout waar een monumentale vorm aan toegevoegd wordt. Bij de voor mij klassieke
manier worden de delen uitgezaagd en als een soort puzzelstukken naast
en over elkaar gedrukt. Daarnaast druk ik losse vormen en teksten op aparte
stukken transparant papier. Deze onderdelen worden later gedeeltelijk over
elkaar heen gelegd, waardoor er een diffuse sfeer ontstaat.
Boekobjecten
Op het moment dat ik een blok hout in mijn handen krijg of een plankje
op straat tegenkom weet ik dat er een boek in zit. Soms sluit het direct
aan bij mijn werk van dat moment en vult het zich als vanzelf. Een andere
keer is er een beleving die om een boekvorm vraagt. Ook kan ik me laten
leiden door een vorm uit de natuur of een boeddhistisch gebedsboek. Een
thema van een gezamenlijke expositie doet me een grensdocument maken door
reeds eerder gemaakt werk tot een ander formaat te verscheuren en ik een
nieuwe stap in mijn werk kan maken.
Boeken zijn voor mij altijd een grote inspiratiebron geweest. Een verhaal
neemt me mee, ik verdwijn er in. Ook kan een boek me raken enkel doordat
het zo lekker in de hand voelt, of vanwege zijn vormgeving.
Tijdens mijn onderwijsperiode kom ik in aanraking met ‘de school met de
drukpers’, waar kinderen bij een thema beeld en tekst maken en in boekjes
uitgeven voor de klas of de school.
Teksten schrijven doe ik dan alleen in dagboekvorm. Zelf ben ik altijd
heel verwonderd geweest over mijn verschillende disciplines die zo ver
van elkaar ‘lijken’ te staan. Langzaam verschijnen er woorden, een enkele
regel en teksten tezamen met het beeld. Soms vraagt dat om een boek.